eab6.

[vasconica]

Isaak Gerar lurraldean Beste gosete bat ere izan zen lurralde hartan, Abrahamen garaikoaz gain, eta Isaak Gerar-era joan zen, filistearren errege Abimelekengana. Jauna agertu zitzaion Isaaki eta esan zion: Ez jaitsi Egiptora. Zaude nik adieraziko dizudan lurraldean. Bizi lurralde horretan atzerritar gisa; ni zeurekin izango nauzu eta bedeinkatu egingo zaitut: herrialde hauek guztiak emango dizkizuet zuri eta zeure ondorengoei. Honela beteko dut zure aitari egin nion zin-hitza. Zure ondorengoak zeruko izarrak bezain ugari egingo ditut, eta lurralde hau guztia emango diet. Zure ondorengoen bidez lurreko herri guztiak bedeinkatuko ditut, Abrahamek nire esana, nire agindu, arau eta legeak aditu eta bete dituelako. Hala, Isaak Gerar-en gelditu zen bizitzen. Hango bizilagunek bere emazteaz galdegin zioten. Isaakek arreba zuela esaten zien, emaztea zuela esan beharrean, honen edertasunagatik bera hilko zuten beldurrez. Denboraldia zeraman Isaakek Gerar-en. Behin batez, filistearren errege Abimelek leihora atera zen. Eta hona non ikusten dituen Isaak eta Rebeka emaztea harreman goxoan. Deitu zion Abimelekek Isaaki eta esan: Emaztea duzu, ezta? Zergatik esan zenigun, bada, arreba zenuela? Isaakek erantzun: Bera zela-eta hilko ninduzuen beldur nintzelako esan nuen hori. Abimelekek jarraitu zuen: Zer egin diguzu, gero? Nola bururatu zaizu horrelakorik? Edozein herritar ohera zitekeen zure emaztearekin. Orduan, denok bihurtuko gintuzun errudun. Eta herri osoari agindu zion: Gizon hau eta beronen emaztea ukitzen dituenari heriotza-zigorra ezarriko zaio. Erein zuen Isaakek lurralde hartan eta bateko ehun jaso zuen urte hartan, Jaunak bedeinkatu egin baitzuen. Aberastu egin zen, gero eta aberatsago eta ahaltsuago egin ere. Artalde eta behi-talde handiak eta morroi asko lortu zituen. Horregatik, filistearrek bekaitzez begiratzen zioten. Filistearrek lurrez beteak zituzten Isaaken aita Abrahamen garaian honen morroiek zulatutako putzu guztiak. Orduan, Abimelekek esan zion Isaaki: Alde egizu gure artetik, gu baino ahaltsuago egin baitzara Hala, Isaak urrutiratu egin zen leku hartatik eta, Gerarko ibarrean oihal-etxola kokatuz, bertan jarri zen bizitzen. Eta berriro zulatu zituen putzuak, bere aitaren garaian morroiek zulatu eta Abraham hil ondoren filistearrek lurrez beteriko putzu berberak. Bere aita Abrahamek emandako izen berak eman zizkien. Isaaken morroiek ibarrean zulatu eta iturburu bat aurkitu zuten. Baina Gerarko artzainek sesioa izan zuten Isaaken artzainekin. Esaten zuten: Geurea diagu ura! Esek hau da, Liskar izena ezarri zion Isaakek putzu hari, beronengatik liskartu zirelako. Zulatu zuten beste bat, eta honengatik ere errietan ari izan ziren. Hau dela eta, Isaakek Sitna hau da, Salakuntza eman zion izen. Handik urrunago beste bat zulatu zuten, baina ez zen oraingoan errietarik sortu. Honi Rehobot  hau da, Zabaleta ezarri zion izena, esanez: Orain bai lurralde zabala eta emankorra eman digula Jaunak Handik Beer-Xebara igo zen. Gau hartan Jauna agertu zitzaion, esanez: Ni naiz zure aita Abrahamen Jainkoa. Ez izan beldur, zeurekin bainauzu. Bedeinkatuko zaitut, ondorengo ugari emango dizut neure zerbitzari Abrahamengatik Isaakek aldarea eraiki zuen leku hartan eta Jauna gurtu zuen. Han kokatu zuen oihal-etxola, eta morroiek beste putzu bat zulatu zuten. Abimelekekin hitzarmena Abimelek Gerartik etorri zitzaion Isaaki, Ahuzat bere adiskidearekin eta Pikol gudalburuarekin. Isaakek galdetu zien: Zertara zatozkidate, zeuen artetik bekaizkeriaz uxatu nauzuenok? Haiek erantzun: Orain ohartu gara argi eta garbi, zeurekin duzula Jauna eta hau pentsatu dugu: Zin egin diezaiogun elkarri; egin dezagun hitzarmena: zuk ez diguzu kalterik egingo, guk ere egin ez dizugun bezala. Izan ere, on besterik ez dizugu egin eta bakean joaten utzi. Orain argi dugu Jaunak bedeinkatu zaituela. Isaakek otordua atondu zien, eta haiek jan eta edan egin zuten. Biharamunean, goizean goiz jaiki eta zin egin zioten elkarri. Gero, Isaakek agurtu egin zituen, eta adiskide gisa alde egin zuten haiek. Egun hartan, bere morroiak etorri zitzaizkion Isaaki zulatu berria zuten putzuan ura aurkitu zutela esatera. Isaakek Xibea eman zion izen; horregatik, gaurdaino Beer-Xeba hau da, Zin-Putzu deitzen zaio hiri hari. Esauren ezkontza Esauk, berrogei urte zituela, bi emakume hitita hartu zituen emaztetzat: Judit, Beeriren alaba, eta Basemat, Elonena. Bi emakumeok oso samingarri gertatu zitzaizkien Isaaki eta Rebekari. Esauren ordez Jakob bedeinkatu Zahartu zen Isaak, eta ezer ez ikusteraino ahuldu zitzaion ikusmena. Egun batean, Esau bere seme nagusiari deitu zion: Seme! Esauk erantzun: Hemen nauzu! Isaakek jarraitu zuen: Zahartu naiz eta une batetik bestera hil naiteke. Har itzazu ehizarako iskiluak, uztaia eta geziak, zoaz oihanera eta harrapa ezazu piztiaren bat. Ondoren, atondu iezadazu atsegin dudan erako jaki goxoa eta ekarri, jan dezadan. Gero, neure bedeinkazioa emango dizut, hil baino lehen. Rebekak aditu zuen Isaakek bere seme Esauri esandakoa. Esau aitari eskaintzeko ehizaki bila oihanera joan orduko, Rebekak bere seme Jakobi esan zion: Begira, zure aitari entzun diot Esauri esaten: Ekarri ehizakia eta atondu jaki goxo bat, jan dezadan. Gero, Jaunaren aurrean bedeinkatuko zaitut, hil baino lehen. Orain, seme, entzun eta egizu nire agindua: Zoaz abere-taldera eta ekarri bi ahuntz guri, eta jaki goxoa prestatuko diot aitari, atsegin duen bezalakoa. Zeuk eramango diozu jateko; horrela, zu bedeinkatuko zaitu hil aurretik. Jakobek erantzun zion bere ama Rebekari: Baina Esau iletsua da, eta ni azal leunekoa. Baliteke, ni ukitu eta iruzur egiten diodala aita ohartzea. Orduan, bedeinkazioaren ordez madarikazioa erakarriko nuke neure gain. Amak esan zion: Betor niregana delako madarikazio hori. Egizu nire esana eta zoaz agindutakoa ekartzera. Joan zen, bada, agindutakoa hartzera, eta amarengana itzuli zen. Honek jaki goxoa prestatu zuen, aitak atsegin zuen bezalakoa. Rebekak, berehala, bere seme nagusi Esauren arropak, etxean zeuzkan arroparik dotoreenak, hartu eta Jakob bere seme gazteenari jantzarazi zizkion. Ahuntz-ileaz estali zizkion eskuak eta lepo leuna. Eta prestaturiko okela eta ogia bere seme Jakoben eskuetan jarri zituen. Sartu zen Jakob aitarengana eta esan zion: Aita! Bai,seme erantzun zion hark. Baina nor zara zu? Jakobek aitari: Esau zure seme nagusia. Bete dut eskatu didazuna. Jaiki, mesedez, eseri eta jan nik ehizatua, bedeinka nazazun. Isaakek erantzun zion: Bai azkar aurkitu duzula, seme! Jakobek esan zuen: Jaunak, zure Jainkoak, eman dit hartarako egokiera. Orduan, esan zion Isaakek: Zatoz hurbilago, seme, uki zaitzadan, egiaz nire seme Esau ote zaren ala ez jakiteko. Hurbildu zitzaion Jakob bere aita Isaaki, eta honek ukitu eta esan zuen: Jakobena da mintzoa; eskuak, ordea, Esaurenak. Ez zuen ezagutu, eskuak anaia Esaurenak bezain iletsuak baitziren, eta bedeinkazioa eman zion. Isaakek galdegin zion: Egiaz nire seme Esau al zara? Bai, Esau naiz erantzun zion Jakobek. Gero, Isaakek: Emadazu jaten ehizakia, seme, eta bedeinkatu egingo zaitut. Jakobek eman eta hark jan egin zuen. Ekarri zion ardoa eta hark edan. Orduan, esan zion aitak: Zatoz hurbilago eta besarka nazazu, seme. Hurbildu eta besarkatu egin zuen. Isaakek, haren arropak usaindu zituenean, bedeinkatu egin zuen, esanez: Nire semearen usaina, Jaunak bedeinkaturiko zelaiaren usaina. Jainkoak eman diezazkizula zeruko ihintza eta lurreko guritasuna, ogi-ardotan oparotasuna. Izan ditzazula herriak zerbitzari, makur daitezela nazioak zure aitzinean. Izan zaitez zeure senideen nagusi, makur daitezela zure aitzinean zure amaren semeak! Madarikatua, zu madarikatzen zaituena! Bedeinkatua, zu bedeinkatzen zaituena! Isaak eta Esau iruzurraz ohartu Isaakek bedeinkatu eta Jakobek bere aita utzi bezain laster, Esau iritsi zen ehizatik. Honek ere aitak atsegin zuen jaki goxoa prestatu, aitari eraman eta esan zion: Jaiki zaitez, aita, eta jan zeure seme honen ehizakitik, bedeinka nazazun. Aita Isaakek galdegin zion: Nor zara zu? Esau nauzu erantzun zion hark zure seme zaharrena. Zirrara ikaragarriak hartu zuen Isaak, eta esan zuen: Nor zen, bada, ehizatik etorri eta jatekoa ekarri didana? Harenetik jan dut zu sartu baino lehen. Bedeinkatu egin dut eta betiko dago bedeinkatua. Aitaren hitzak entzutean, Esauk garrasi handi mingotsa egin eta esan zion: Bedeinka nazazu neu ere, aita. Isaakek erantzun: Azpikeriaz etorri da zure anaia eta berak hartu du zure bedeinkazioa. Esauk ihardetsi zion: Ongi jarria du, bai, Jakob izena, oraingoarekin bi bider kendu baitit txanda. Lehen-semetzaren eskubidea kendu zidan lehenengo eta, orain, bedeinkazioa. Esan zion, gainera: Ez al duzu niretzat beste bedeinkaziorik? Isaakek erantzun: Hara, zure nagusi egin dut eta senide guztiak haren zerbitzari bihurtu. Ogiz eta ardoz hornitu dut. Zer egin dezaket zure alde, seme? Esauk esan zion: Ez al duzu bedeinkazio bakar bat besterik, aita? Bedeinka nazazu neu ere! Esau negarrez hasi zen ozenki. Eta Isaak honela mintzatu zitzaion: Begira, lur gurietatik kanpo biziko zara, zeruko ihintzetik urrun. Ezpataz zainduko duzu bizia, eta zeure anaia zerbitzatuko; baina bere garaian botako duzu lepotik haren uztarria. Jakob ihesi, Rebekak gomendatuta Esauk begitan hartu zuen Jakob, honek aitarengandik lortutako bedeinkazioagatik. Honela zioen berekiko: Hurbil duk gure aitaren hileta-eguna; orduan, Jakob nire anaia hilko diat Rebekak, lehen-seme Esauren asmoei antzemanik, Jakob seme gazteenari dei egin eta esan zion: Adizu, Esau zure anaiak mendekua hartu nahi du zure bizkarretik, zu hilez. Entzun, seme. Ihes egizu Haranera, Laban nire anaiarenera. Gelditu harekin denboraldi bat, zure anaiari haserrea baretu arte. Anaiak zuk egina ahaztu eta haren amorruak atzera egin dezanean, bidaliko dut norbait hara, zure bila. Zer dela-eta galdu behar ditut neure seme biak egun berean? Isaakek Jakob Mesopotamiara bidali Rebekak esan zion Isaaki: Bizitzaz nazkaturik nago Esauren emakume hitita horiengatik. Zertarako bizi, Jakob ere lurralde honetako emakumeren batekin ezkontzen bada? Deitu zuen, bada, Isaakek Jakob bere semea eta bedeinkatu egin zuen. Eta agindu hau eman zion: Ez zara emakume kanaandarrokin ezkonduko. Ea, zoaz Mesopotamiara, Betuel zeure aitonarenera. Hartzazu han emaztetzat Laban zeure osabaren alabetariko bat. Jainko ahaltsuak bedeinka zaitzala, emankor egin eta ugaldu zaitzala, herri askoren sortzaile bihur zaitezen! Eman diezazuela Abrahamen bedeinkazioa, zuri eta zure ondorengoei, orain atzerri duzun lurralde hau, Jainkoak Abrahami emandakoa, eskura dezazun Horrela bada, Isaakek Mesopotamiara bidali zuen Jakob, Labanen etxera. Hau Betuel aramearraren semea zen, Jakob eta Esauren ama Rebekaren anaia. Esau berriro ezkondu Esauk jakin zuen Isaakek Jakob bedeinkatu eta Mesopotamiara bidali zuela emazte bila, bedeinkatzean agindu hau emanez: Ez zara Kanaango emakumeekin ezkonduko. Aita-amen esanera, abiatu zen Jakob. Ohartu zen, beraz, Esau, aitak ez zituela begiko Kanaango emakumeak, eta Abrahamen seme Ismaelengana joan zen. Eta zituen emazteez gain, Ismaelen alaba eta Nebaioten arreba Mahalat hartu zuen emaztetzat. Jakoben ametsa Atera zen Jakob Beer-Xebatik Haranerantz. Eguzkia sartzean, zegoen lekuan igaro zuen gaua. Harri bat burukotzat harturik, bertan etzan zen. Amets hau egin zuen: eskailera bat ikusi zuen, beheko ertza lurrean eta goikoa zeruan zituena, eta Jainkoaren aingeruak zurubian gora eta behera. Hortan, Jauna agertu zitzaion bere ondoan zutik, honela zioela: Jauna naiz ni, zure arbaso Abrahamen eta Isaaken Jainkoa. Etzanik zaudeneko lurra zuri eta zure ondorengoei emango dizuet. Zure ondorengoak lurreko hautsa bezain ugari izango dira. Mendebalde eta ekialdera, iparralde eta hegoaldera hedatuko zara. Zure eta zure ondorengoen bitartez lurreko senitarte guztiak bedeinkatuko ditut. Begira, zeurekin nauzu! Noranahi zoazela, zainduko zaitut eta lurralde honetara itzularaziko. Ez, ez zaitut eskutik utziko, esan dizudana bete arte Esnatu zen Jakob eta esan zuen: Egiaz Jauna hemen dago eta ni ohartu ez. Eta, beldurturik, esan zuen: Bai ikaragarria leku hau! Jainkoaren etxea da, zeruko atea. Goizean goiz jaiki eta, burukotzat zeukan harria harturik, zutik ezarri zuen Jakobek, eta olioa isuri zuen gainera, Jaunari sagaratzeko. Leku hari Betel hau da, Jainkoaren etxe eman zion izen; lehenago Luz zeritzon leku hari. Gero, promes hau egin zuen Jakobek: Jainkoa neurekin badut, eta bidaia honetan babesten banau, jateko ogia eta janzteko arropak ematen badizkit, aitarenera bizirik eta osasuntsu itzultzen banaiz, Jauna izango dut neure Jainko. Oroitarri gisa eraiki dudan harri hau Jainkoaren etxe izango da. Jaunari, ematen didan guztitik hamarrena bihurtuko diot Jakob Labanen etxean. Lea eta Rakel Abiatu zen Jakob eta ekialderantz jo zuen. Bidean zihoala, putzu bat begiztatu zuen landan eta hiru artalde putzu ondoan etzanak, handik edaten baitzuten artaldeek. Harri handi batek estaltzen zuen putzuko ahoa. Abere-talde guztiak biltzen zirenean, artzainek harria mugitu ohi zuten putzuko aho gainetik eta, ardiei edanarazi ondoren, harria bere lekura, putzu-ahora, itzuli. Jakob honela mintzatu zitzaien artzainei: Anaiok, nongoak zarete? Haran herrialdekoak erantzun zioten. Hark galdetu: Ezagutzen al duzue Laban, Nahorren semea? Haiek erantzun: Bai, ezagutzen dugu. Eta Jakobek: Ongi al da? Bai, ongi da erantzun zioten. Hor dator, hain zuzen, haren alaba Rakel, ardiekin. Jakobek esan zien: Begira, oraindik egun-argi da. Ez da abereak biltzeko garaia. Eman ardiei edaten eta eraman larrera. Baina haiek erantzun zuten: Ez dugu hori egiterik, abere-talde guztiak bildu arte; orduan mugituko dugu harria putzuko aho gainetik eta edaten emango. Oraindik Jakob haiekin hizketan ari zela, Rakel iritsi zen aitaren ardiekin, artzain ibiltzen baitzen. Jakobek, Rakel bere lehengusina eta Laban bere osabaren ardiak ikusi orduko, hurbildu eta putzu- ahoko harria mugiarazi zuen, eta bere osabaren ardiei edaten eman zien. Gero, Jakobek besarkatu egin zuen Rakel eta negarrez hasi zen ozenki. Rakeli adierazi zion beraren aitaren ahaidea zela, Rebekaren semea. Orduan, Rakel lasterka joan zen, aitari berri ematera. Iloba Jakoben berri entzun zuenean, berehala joan zitzaion Laban. Hertsiki besarkatu zuen eta laztandu, eta etxera eraman. Jakobek gertatu zitzaion guztia kontatu zion. Labanek esan zion: Zinez neure odol berekoa zara. Eta harekin gelditu zen Jakob hilabete osoan. Jakob Lea eta Rakelekin ezkondu Labanek esan zion Jakobi: Nire ahaidea zarela eta, hutsaren truke egin behar al duzu lan niretzat? Esadazu zer ordaindu behar dizudan Labanek bi alaba zituen: nagusienari Lea zeritzon eta gazteenari Rakel. Lea begirada samurrekoa zen; Rakel atsegina eta ederra. Jakob Rakelez maitemindu zen, eta esan zion Labani: Zazpi urtez egingo dut lan zuretzat Rakel zure alaba gazteenarekin ezkontzearren. Labanek erantzun: Nahiago dut zuri eman beste inori baino; zaude nirekin. Jakobek zazpi urtez lan egin zuen Rakelengatik, eta, hain maite baitzuen, egun batzuk besterik ez zitzaizkion iruditu. Epea bete zenean, esan zion Jakobek Labani: Emadazu andregaia. Bete da epea eta berarekin ezkondu nahi nuke. Orduan, Labanek auzoko guztiak ezteietara gonbidatu zituen. Arratsean, ordea, bere alaba Lea hartu eta Jakobengana eraman zuen. Hala, Jakob Learekin elkartu zen. Labanek Zilpa bere neskamea eman zion bere alaba Leari neskametzat. Biharamun goizean, Lea zela ohartu zen Jakob. Orduan, esan zion Labani: Zer egin didazu? Ez al dut lan egin zuretzat Rakelengatik? Zergatik engainatu nauzu? Labanek erantzun zion: Gure artean ez dugu alaba gazteena nagusiena baino lehen emateko ohiturarik. Buka ezazu Learen eztei-astea eta, gero, Rakel ere emango dizut beste zazpi urteko lanaren truke. Halaxe egin zuen Jakobek. Learekiko eztei-astea bukatu zuenean, Labanek bere alaba Rakel eman zion emaztetzat. Labanek bere neskame Bilha eman zion Rakeli neskametzat. Elkartu zen Jakob Rakelekin ere, eta Lea baino maiteago izan zuen. Beste zazpi urtez lan egin behar izan zuen Labanentzat. Ruben, Simeon, Lebi eta Juda, Learen semeak Jaunak ernalkor bihurtu zuen Lea, ikusi baitzuen ez zuela Jakobek hain maite; Rakel, berriz, agorra zen. Beraz, Leak, haurdun gelditurik, semea izan zuen; Ruben eman zion izen, hau esaten baitzuen: Ikusi du Jaunak nire atsekabea; orain bai maiteko nauela nire senarrak. Haurdun gelditu zen berriro Lea eta beste seme bat izan zuen. Hau zioen: Egiaz Jauna ohartu da nire senarrak ez nauela maite eta beste hau ere eman dit. Eta Simeon eman zion izen. Beste behin ere haurdun gertatu eta semea izan zuen. Esan zuen: Oraingoan bai, neureganatuko dut senarra, hiru seme eman baitizkiot. Horregatik, Lebi eman zion izen. Berriro ere haurdun jarri eta semea izan zuen. Esan zuen: Oraingo honetan Jauna dut goretsiko Horregatik, Juda eman zion izen. Eta ez zuen beste semerik izan. Neskameengandiko semeak: Dan, Neftali, Gad eta Axer Rakel, Jakobi semerik ezin ziola eman eta, ahizpaganako jeloskor jarri zen. Esan zion Jakobi: Emazkidazu semeak edo hil egingo naiz. Jakob haserretu egin zen Rakelekin eta esan zion: Jainkoa ote naiz, bada, ni? Berak galarazi dizu sabeleko fruitua! Rakelek, orduan: Hor duzu nire neskame Bilha. Elkar zaitez berarekin eta emango dizu semerik nire ordez; honela, nik ere izango dut semerik, hura bitarteko. Eta bere neskame Bilha eman zion Jakobi emazte gisa. Elkartu zitzaion Jakob, eta Bilhak haurdun gelditu eta semea eman zion Jakobi. Rakelek zioen: Nire alde atera da Jainkoa, nire deia entzun eta semea eman baitit. Horregatik, Dan eman zion izen. Haurdun gelditu zen berriro Bilha, Rakelen neskamea, eta beste seme bat eman zion Jakobi. Rakelek esan zuen: Nire ahizparekin gatazka gogorrean borrokatu naiz eta garaile atera. Eta Neftali eman zion izen. Leak, gehiago haurrik ez zuela ikustean, bere neskame Zilpa hartu eta Jakobi eman zion emazte bezala. Zilpak, Learen neskameak, semea eman zion Jakobi. Leak esan zuen: Hau zoria! Eta Gad eman zion izen. Gero, Zilpak, Learen neskameak, bigarren seme bat eman zion Jakobi. Leak, orduan, esan zuen: Hau zoriona! Neskatxek zorionak emango baitizkidate. Eta Axer eman zion izen. Isakar, Zabulon eta Dina, Learen seme-alabak Gari-uztaroan, Ruben sorora joan zen amodio-sagar bila, eta bere ama Leari eraman zizkion. Rakelek esan zion Leari: Emadazu zure semearen amodio-sagar horietarik. Leak erantzun zion: Ez al da aski senarra kentzea, neure semearen amodio-sagarrak ere kendu nahi izateko? Rakelek erantzun zion: Ongi! Gaur gauean ohera dadila Jakob zurekin, zure semearen amodio-sagarren truke. Arratsean, Jakob sorotik itzultzean, bidera irten zitzaion Lea, esanez: Nirekin etorri behar duzu, neure semearen amodio-sagarrez eskuratu baitut horretarako eskubidea Gau hartan Learekin oheratu zen Jakob. Jainkoak Learen eskaria aditu zuen: haurdun gertatu eta bosgarren semea eman zion Jakobi. Leak zioen: Jainkoak saritu egin nau senarrari neskamea eman diodalako. Eta Isakar eman zion izen. Haurdun gelditu zen berriro Lea eta seigarren semea eman zion Jakobi. Leak esan zuen: Opari ederra egin dit Jainkoak! Orain bai aintzakotzat hartuko nauela senarrak, sei seme eman baitizkiot! Eta Zabulon eman zion izen. Gero, alaba izan zuen, eta Dina eman zion izen. Rakel, Joseren ama Jainkoa Rakelez oroitu eta, honen eskaria adituz, erraiak ernearazi zizkion. Haurdun gelditu eta semea izan zuen. Orduan, esan zuen: Kendu dit Jainkoak neure lotsaizuna. Eta Jose eman zion izen, esanez: Eman biezat Jaunak beste seme bat. Jakoben eta Labanen arteko azpijokoak Rakelek Jose izan ondoren, Jakobek esan zion Labani: Uztazu etxera, neure lurraldera, joaten. Emazkidazu neure seme-alabak eta emazteak, hauengatik lan egin baitut zuretzat. Eta ongi dakizu zenbat lan egin dudan zure zerbitzuan. Horrela, joan ahal izango naiz. Labanek esan zion: Entzun, mesedez. Goi-argiz jakin dut zuri esker bedeinkatu nauela Jaunak. Eta, ondoren, esan zion Labanek: Zeuk erabaki lansaria, eta emango dizut. Jakobek erantzun zion: Ongi dakizu zenbat lan egin dudan zuretzat eta zenbateraino hazi zaizun abere-taldea niri esker. Nahiko urriak ziren zure ondasunak ni etorri aurretik; orain, ordea, erruz handitu dira nire gidaritzapean. Jaunak bedeinkatu egin zaitu. Noiz egin behar dut nik neure etxerako? Labanek esan zion: Zer eman behar dizut? Jakobek erantzun: Ez eman ezer ere. Esango dizudana onartzen baduzu, zure abereak zaintzen jarraituko dut. Gaur zure artaldeen artetik igaroko naiz, eta antxume beltzak eta axuri nabar nahiz pintoak oro bereiz jarriko ditut: horiek izango ditut lansari. Horrela, biharko egunean nire irabazien kontu hartzera etortzen zarenean, jakin ahal izango duzu zintzo jokatu dudan ala ez. Labanek esan zuen: Ongi, zuk esan bezala egingo dugu. Egun berean bereizi zituen Labanek aker marradun edo pintoak, ahuntz nabar edo pintoak eta ardi beltzak hauek guztiak bere semeen esku utzi zituen Labanek. Gero, urrundu egin ziren Jakobengandik, hiru eguneko bidea tartean jarriz. Jakobek, berriz, Labanen gainerako abereak bazkatzen zituen. Jakobek, zumitz-, hurritz- eta platano-ziri heze batzuk harturik, zuritu egin zituen. Abereak edatera zihoazen asketan ezarri zituen ziri zurituak ardien aurrean; hala, edatera joatean, ardiek arkara izaten zuten. Eta, zirien aurrean ernalduak izatean, bildots marradun, pinto eta nabarrak jaiotzen ziren. Gero, Jakobek bildotsak bereizten zituen, Labanen artaldeko abere marradun eta beltzekin elkartu gabe. Honela zihoan bere artaldea osatuz Labanen ardietatik aparte. Ardi azkarrenak ernalduak izatean, Jakobek ziriak ezartzen zizkien begi aurrean asketan, zirien aurrean ahariek ernal zitzaten. Ardiak ahulak zirenean, ordea, ez zituen ziriak ezartzen. Honela, ahulak Labanentzat eta azkarrak Jakobentzat suertatzen ziren. Oso aberats egin zen Jakob: artalde handiak, morroi-mirabeak, gamelu eta astoak eskuratu zituen. .